Płyny chłodnicze - wiedza praktyczna

Płyn chłodniczy odbiera ciepło z silnika i oddaje je w chłodnicy, a przy okazji chroni układ chłodzenia przed zamarzaniem, przegrzaniem, korozją i kawitacją. Składa się z wody, glikolu (najczęściej monoetylenowego, rzadziej monopropylenowego) i pakietu inhibitorów korozji.

Pakiet inhibitorów to niewielka część płynu, ale to on decyduje o jego jakości i trwałości. Od rodzaju inhibitorów pochodzą nazwy technologii płynów chłodniczych: IAT, OAT, Si-OAT, P-OAT czy PSi-OAT. Opisujemy je tutaj razem z zasadami doboru i wymiany płynu.

Czego wymagamy od płynu chłodniczego

Technologie płynów chłodniczych - IAT, HOAT, OAT, Si-OAT, P-OAT

Inhibitory korozji dzielą się na nieorganiczne (mineralne) i organiczne (sole kwasów karboksylowych). Inhibitory mineralne tworzą warstwę ochronną na całej wewnętrznej powierzchni układu i szybciej się zużywają. Inhibitory organiczne działają wybiórczo - chronią miejsca narażone na korozję i zużywają się znacznie wolniej, dlatego płyny organiczne pracują dłużej.

Nazwy G11, G12, G12+, G12++, G13 i G12evo to oznaczenia płynów serwisowych grupy VW, a VW TL 774 z literą to norma, którą płyn spełnia. Nazwa X-OAT (rozszerzona technologia OAT) nie jest ujęta w normach - producenci oznaczają nią płyny OAT z niewielkim dodatkiem inhibitorów nieorganicznych. Część płynów organicznych zawiera inhibitor 2-EHA; wiele nowszych płynów jest od niego wolnych.

Tematy

Czy można mieszać płyny chłodnicze?

Płynów o różnej technologii najlepiej nie mieszać. Dolewka innego płynu tylko wtedy, gdy karta płynu wprost na to pozwala (np. karta FRICOFIN LL dopuszcza mieszanie z płynami VW TL 774-C, -F, -G i -J), a i wtedy pełną ochronę daje całkowita wymiana płynu. Mieszanie płynów o różnym składzie może zaburzyć równowagę inhibitorów, osłabić ochronę przed korozją i zwiększyć ryzyko osadów.

Przy zmianie płynu na inny rodzaj układ trzeba przepłukać:

1. Spuść stary płyn.
2. Napełnij układ wodą destylowaną, uruchom silnik na kilka minut i spuść całość.
3. Powtórz płukanie wodą destylowaną z dodatkiem około 5% nowego płynu i znowu spuść.
4. Napełnij układ nowym płynem w stężeniu zalecanym przez producenta.

Koncentrat czy gotowy płyn?

Koncentrat rozcieńcza się wodą przed wlaniem do układu, a gotowy płyn (w nazwie często liczba, np. „50” - udział koncentratu w procentach) wlewa się bez rozcieńczania. Najczęściej koncentrat miesza się z wodą w proporcji 1:1 - taki roztwór chroni przed zamarzaniem do około -36 do -40 °C, zależnie od płynu. Dokładną zależność temperatury zamarzania od stężenia podaje karta techniczna płynu.

Do rozcieńczania najlepsza jest woda demineralizowana. Woda z kranu nadaje się tylko wtedy, gdy spełnia wymagania producenta płynu - dla płynów FUCHS twardość do 20 °dH oraz najwyżej 100 ppm chlorków i 100 ppm siarczanów. Zbyt twarda woda sprzyja osadom.

Jak dobrać płyn chłodniczy - pięć zasad

1. Norma producenta pojazdu z instrukcji obsługi albo książki serwisowej (np. VW TL 774 F) jest jedynym pewnym kryterium. Płyn musi ją spełniać albo mieć dopuszczenie producenta.
2. Kolor nie jest kryterium. Barwnik dodaje producent płynu i ten sam kolor mogą mieć płyny o różnej technologii, a płyny tej samej technologii mogą mieć różne kolory.
3. Nie mieszaj płynów różnych technologii - przy zmianie płynu przepłucz układ.
4. Rozcieńczaj koncentrat zgodnie z kartą płynu i nie dodawaj do płynu żadnych dodatków.
5. Wymieniaj płyn w terminach podanych przez producenta pojazdu albo maszyny.

Płyny chłodnicze w naszym sklepie